Լուկաշենկոն պատերազմ է հայտարարում. վերջին շանտաժը


Լուկաշենկոն պատերազմ է հայտարարում. վերջին շանտաժը

  • 24-08-2020 13:44:20   | Բելոռուս  |  Վերլուծություն

Բելառուսի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնող Ալեքսանդր Լուկաշենկոն ուղղաթիռով ժամանել է Մինսկ եւ Անկախության պալատը պաշտպանող ուժայիններին է երեւացել ինքնաձիգը ձեռքին եւ զրահաբաճկոնով: Նա շնորհակալություն է հայտնել ուժայիններին եւ ասել, թե  կլուծեն բոլոր հարցերը:
 
Ու՞մ հարցերն է պատրաստվում լուծել Լուկաշենկոն, իր հեռացումը պահանջող ժողովրդի՞, թե՞ «մութ ուժերի», որոնց նա մեղադրում է Բելառուսն ապակայունացնելու համար: Ընդ որում հատկանշական է, որ Լուկաշենկոն այդ հարցում նախ մեղադրում էր Ռուսաստանին՝ դեռեւս ընտրությունից առաջ, հետո սկսեց մեղադրել Լեհաստանին, Չեխիային, այլ եվրոպական երկրների, ասելով, թե այնտեղ են մշակվում Բելառուսի բողոքի ակցիաների հետ կապված ծրագրերը: Հատկանշական էր այն, որ նրա այդ մեղադրանքների ֆոնին Չեխիա ժամանեց ԱՄՆ պետքարտուղար Պոմպեոն, որի հետ Լուկաշենկոն ամիսներ առաջ ռազմավարական համաձայնության էր եկել ռուսական նավթի ամերիկյան այլընտրանքի հարցում: ԱՄՆ սակայն ընտրությունից հետո դատապարտել է ուժային գործողությունը եւ չի ճանաչել պաշտոնական արդյունքը:
 
Նախորդ շաբաթավերջին Լուկաշենկոն արդեն շատ ուզում էր խոսել Պուտինի հետ, եւ խոսեց, սակայն պարզ չէ, թե հատկապես ինչ արդյունքով, եւ ընդհանրապես՝ ինչի մասին: Հայտնի է, որ նա Ռուսաստանին վերադարձրեց ձերբակալված բոլոր 32 վագներականներին կամ այլ կերպ ասած՝ Կրեմլի ստվերային զորքի անդամներին, թեեւ մինչ ընտրությունը խոսում էր այն մասին, թե կարող է նրանց մի մասին փոխանցել Ուկրաինային՝ Դոնբասում հանցագործությունների առնչված լինելու համար:
 
Լուկաշենկոն Պուտինի հետ խոսելու ցանկությունն արտահայտելիս ասել էր նաեւ, թե դա կարեւոր է, որովհետեւ այն, ինչ կատարվում է Բելառուսում, սպառնալիք է ոչ միայն իր, այլեւ «միասնական պետության» համար: Միասնական պետություն՝ մի բան, որ Լուկաշենկոն ընտրությունից առաջ մերժում էր, կամ հայտարարում, թե հերոսաբար մերժում է դրա վերաբերյալ Պուտինի պահանջները: Չի բացառվում, որ հնարքը չանցավ, բելառուսները չհավատացին, որ Լուկաշենկոն է պաշտպանելու ինքնիշխանությունը Ռուսաստանի պահանջներից:
 
Նրանք էին ճիշտ, Լուկաշենկոն՝ սխալ, թե՞ հակառակը, դժվար է ասել, որովհետեւ այն, ինչ ծավալվում է Բելառուսում, ըստ ամենայնի բոլորովին սեւ-սպիտակի տրամաբանության մեջ չէ: Մի բան է անկասկած, որ Բելառուսի ժողովուրդը հոգնել է 26-ամյա փաստացի միապետական մոդելից եւ ուզում է փոփոխություն: Լուկաշենկոն անկարող է եղել գտնել փոփոխության որեւէ կենսունակ մոդել: Փոփոխությունը Բելառուսում դարձել է անխուսափելի, ամբողջ հարցն այն է, թե ով է այն իրականացնելու եւ ում ձեռքով:
 
Ըստ այդմ էլ հետաքրքիր է, թե ո՞վ է զենք տվել Լուկաշենկոյի ձեռքը եւ հագցրել զրահաբաճկոն: Որովհետեւ դա փաստացի հայտարարություն է պատերազմի մասին: Ով ու՞մ է հայտարարել այդ պատերազմը Լուկաշենկոյի միջոցով: Թե՞ նա է պատերազմ հայտարարել բոլորին: Մի քանի օր առաջ նա ազդարարել էր, թե իրեն կարող են հեռացնել միայն սպանելով: Հազիվ թե դա խոսք էր ուղղված բելառուսցիներին: Բայց ու՞մ էր այն ուղղված եւ դեռ ինչքան կփոխի Բատկան մեղադրանքների սլաքները:
 
Թե՞ ինքնաձիգը վկայում է, որ սլաքներ փոխելու ռեսուրսն այլեւս սպառված է, ինչպես սպառվել է Արեւմուտքի եւ Ռուսաստանի միջեւ շանտաժով խաղալու նրա ավանդական մեթոդաբանությունը: Ինքնաձիգն էլ գուցե շանտաժ է, բայց արդեն վերջինը: Բելառուսի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնող մարդն այլեւս ինքը չի խաղում, այլ խաղում են իրենով:
 
 
ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ, Մեկնաբան
Նոյյան տապան  -   Վերլուծություն

https://s1.merlive.am/Noian_Tapan/embed.html?autoplay=false&play