ԵՐԵՎԱՆ, 21 ՓԵՏՐՈՒԱՐԻ, ՆՈՅԵԱՆ ՏԱՊԱՆ: Փետրուարի 20-ի կէսգիշերին 83 տարեկան հասակում Թուրքիայում մահացել է պոլսահայ մեծ բանաստեղծ Զահրատը: Հայաստանի Գրողների միութեան նախագահ Լեւոն Անանեանի բնորոշմամբ, Զահրատը Սփիւռքի պոեզիայի վիթխարի կաղնին է, որի գրական ժառանգութիւնը խորը եւ կայուն ազդեցութիւն է թողել ոչ միայն Սփիւռքի, այլեւ Հայաստանի արդի պոեզիայի վրայ: «ՆՈՅԵԱՆ ՏԱՊԱՆ»-ի թղթակցի հետ զրոյցում Սփիռք գիտաուսումնական կենտրոնի տնօրէն, գրականագէտ Սուրէն Դանիելեանը նույնպես նշեց, որ Զահրատի գրական ժառանգութիւնը խորը եւ կայուն ազդեցութիւն է թողել եւ Սփիւռքի, եւ Հայաստանի ժամանակակից պոեզիայի վրայ: Զահրատի հետեւորդներն էին այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են Յովհաննէս Գրիգորեանը, Հենրիկ Էդոյանը, Արմէն Մաարտիրոսյանը, Արտեմ Յարութիւնեյանը: «Պոլսահայ գրականութիւնն այսօր ամէնից մարտունակն է ողջ Սփիւռքի տարածքում` ի դէմս Զահրատի, Զարեհ Խրախունու եւ Ռոպեր Հատտեճեանի: Գրական հսկայական ներուժ կայ այդ երեք գրողների մէջ: Եվ այսօր Զահրատի կորուստն ամէնից առաջ կզգան նրա գրչակից ընկերները»,- ընդգծեց Ս.Դանիելեանը: Զահրատը (Զարեհ Յալտըճյան) ծնուել է Կ.Պոլսում: 1942թ.-ին աւարտել է Կ.Պոլսի Մխիթարեան լիցեյը: Զահրատը գրական ասպարէզ է իջել 1940-ականներից: Բանաստեղծի ստեղծագործությունները եւ յօդուածները տպագրուել են Թուրքիայում եւ Հայաստանում լոյս տեսնող թերթերում եւ ամսագրերում: Նա խմբագրել է Մխիթարեան Սանուց միութեան «Սան» պարբերականը: Գրականագէտների գնահատմամբ, 1960 թ. լոյս տեսած նրա «Մեծ քաղաքը» ժողովածուում պարզորոշ երեւաց նոր ձեռագրով բանաստեղծը, որը, մի կողմից, զարգացրեց պոլսահայ գրականութեան նորագոյն շրջանում սոցիալական թեմատիկան, միւս կողմից` երգեց մարդու տառապանքը: 1971-ին հրատարակուել է բանաստեղծի «Բարի երկինք» ժողովածուն, 1976-ին` «Կանաչ հողը», իսկ 1989-ին` «Մէկ քարով երկու գարուն» ժողովածուն:

---