1in.am Ռուսաստանի ԱԳՆ պաշտոնական կայքը հրապարակած է գերատեսչութեան ղեկավար Սերգեյ Լավրովի «Ուկրաինան, Եվրոպան եւ գլոբալ անվտանգութիւնը» վերտառութեամբ հոդվածը, որ պէտք է լոյս տեսնէր «Politico Europe» հանդեսում, բայց «խմբագրութեան որոշմամբ վերջին պահին հրապարակումը բեկանուած» է։ Բաւական ընդարձակ տեքստում, որի վրայ, երեւի, աշխատած են Լավրովի օգնականները, որեւէ էական նորութիւն չկայ, իսկ ոճէն եւ տոնայնութենէն պարզ հասկացուած է, որ Ռուսաստանի արտաքին գործերու նախարարն փորձած է պատասխանել «եվրոպական եռյակի» կողմէ ուկրաինական պատերազմը դադարեցնելու եւ կարգաւորման սկզբունքներու մասին կատարուած առաջարկութեան, բայց ակնհայտօրէն մնացած է քարոզչական նոյն կաղապարներու տիրոյթին, որ տասնեակ անգամներ հնչեցուած են ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի կողմէ։

 

Լավրովի հոդվածի հիմնական ասելիքը սահմանուած է կարճ․ «Ռուսաստանի եւ ՆԱՏՕ-ի ռազմական բախումը անխուսափելիօրէն կհանգեցնէ միջուկային առճակատման»։ Ռուսաստանի արտաքին գործերու նախարարն այդ կանխատեսումը, աւելի ճիշդ՝ սպառնալիքը հնչեցուցած է՝ ի ցուցադրութիւն դնելով «Եվրամիութեան եւ ՆԱՏՕ-ի մի քանի երկիրներու «միջուկային հովանոց» տրամադրելու Ֆրանսիայի ծրագիրը»։ Լավրովը ընդգծած է, որ «ռազմավարական ինքնուրոյնութեան» կարգախոսի ներքոյ «Եվրոպայում տեղի ունի ուժային պոտենցիալի լուրջ ամրապնդում», ինչը, իր գնահատմամբ, վկայութիւն է, որ «եվրոպական երկիրները նախապատրաստուած են մինչեւ 2030 թվականը Ռուսաստանի հետ ռազմական հակամարտութեան մէջ մտնելու»։

 

«Միասնական Եվրոպան շարունակում է նվաճողական երազանքներ ունենալ, մտադիր է յուրացնել Ուկրաինան եւ Մոլդովան, իր ուղեծիր է ձգում Հայաստանին։ ՆԱՏՕ-ն ծաւալուած է դեպի Արևելք՝ կլանելով Ֆինլանդիան եւ Շվեդիան»,- ընդհանրացուցած է ՌԴ արտաքին գործերու նախարարն։ Ակնհայտ է, որ Լավրովի հետ բանավէճի մտնելու կարիք չունի։ Այլեւս անիմաստ է վկայակոչել, որ ՆԱՏՕ-ն ոչ թէ Ֆինլանդիան եւ Շվեդիան «կլանել» է, այլ սկանդիանւեան երկու չեզոք երկիրներ ստիպուած են եղած Դաշինքին անդամակցիլ, երբ Ռուսաստանը Ուկրաինայի դէմ պատերազմ սկսած է, իսկ Հայաստանը «ձգտում» է Եվրոպային, քանի որ ՀԱՊԿ-ի «անվտանգային հովանոցը» իր տարածքային ամբողջականութիւնը չի պաշտպանած։

 

Իրավիճակը պէտք է գնահատել սթափ, Ռուսաստանը Հայաստանին «թշնամի» նշանակած է, եւ առնուազն Վլադիմիր Պուտինի իշխանութեան օրոք այդ գնահատականը չի փոխուելու։ Ամէնէն ալ պատահական չէ, որ «Ուժեղ Հայաստանը» ընդդիմութեան համախմբման եւ «այս ընթացքը կասեցնելու» համար Մոսկվային դիմելու գործընթաց է նախաձեռնած։ Երբ 1920թ․ սեպտեմբերի առաջին օրերուն Բաքվում Արևելքի ժողովուրդներու համագումարը Հայաստանի անկախ պետութիւնը ճանաչած է «միջազգային իմպերիալիզմի գործակալ», հայ բոլշեւիկները ոչ միայն համաձայնած են, այլեւ ողջունած են իրենց հայրենիքի կործանումը։ Հայաստանի նեոբոլշեւիզմը կրկնո՞ւմ է անոնց։

 

 

  -   Ի՞նչ է գրում սփյուռքի մամուլը