ՀՀ-մը տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրութիւնները մեր նորօրյա պատմութեան մէջ կմնան որպէս աննախադեպ պետական տեռնի պայմաններուն տեղի ունեցած ընտրութիւններ
ՀՀ-մը տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրութիւնները մեր նորօրյա պատմութեան մէջ կմնան որպէս աննախադեպ պետական տեռնի պայմաններուն տեղի ունեցած ընտրութիւններ
09-07-2026 17:40 Հայաստան Քաղաքականութիւն
Հունիսի 7-ին Հայաստանում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրությունները մեր նորօրյա պատմության մէջ կմնան որպէս աննախադեպ պետական տեռորի պայմաններուն տեղի ունեցած ընտրութիւններ։
«Իշխող վարչախումբը ընտրական գործընթացի ողջ ընթացքին գործեց առանց միջոցներու մէջ խտրութիւն դնելու։ Լայնօրէն կիրառուեց ողջ վարչական ռեսուրսը՝ պետական եւ համայնքային լծակներու ներգրավմամբ։ Գործի դրուած քարոզչական, վարչական ողջ զինանոցը միտուած էր ամեն կերպ սահմանափակելու քաղաքական մրցակցութիւնը ու ազդելու ընտրողներու ազատ կամքի արտայայտութեան վրայ։ Իշխանութեան կողմէ տարածուած ատելութեան խօսքը ու ձեռնարկուած քայլերը նոր բաժանարար գծեր եւ պառակտումներ առաջ բերեց հասարակութեան մէջ։
Արդիւնքում, առաջին անգամ վարչական միջամտութեան հետեւանքով ՀՀ քաղաքացին զրկուեց իր ընտրելու, իսկ քաղաքական ուժը՝ խորհրդարանին ներկայացուած լինելու իրաւունքէն։
Ընտրախախտումներու ծաւալը, անոնց համակարգուած բնույթը փաստում են ընտրութիւնները սոսկ իշխանութեան պահպանման միջոցի վերածելու վարչախմբի ձգտումներու մասին։
Ավելին՝ ընտրական խախտումներու վերացման պահանջը, քաղաքական նպատակահարմարութիւններով պայմանաւորուած անհետեւանք թողնելը, առաջացնում են պետական ինստիտուտներու կենսունակութեան եւ սահմանադրական կարգի պահպանման հետ կապուած հիմնաւոր կասկածներ։
Այլեւս աներկբա է, որ խորհրդարանական այս մեծամասնութիւնը ձեւաւորուած է ոչ թէ ժողովրդավարական ընտրութիւններու, այլ բացառապէս սահմանադրական դատարանի կողմնակալ որոշման եւ վարչական մեքենայներով իրականացուած մանդատներու բաշխման արդիւնքում։
Այս ընտրութիւններու ժամանակ էական գործոն էին նաեւ արտաքին ուժի կենտրոններու եւ ամենատարբեր դերակատարներու բացայայտ միջամտութիւնները ու ազդեցութիւնները, ինչը լուրջ հարված էր Հայաստանի ինքնիշխանութեանն ու սուբյեկտայնութեան։
Այդուհանդերձ, հակառակ վերը նշուած հանգամանքներուն, բոլոր դժուարութիւններուն, սահմանափակումներուն եւ խոչընդոտներուն՝ հավաքական ընդդիմութիւնը կարողացաւ պատկառելի ընտրաքվե արձանագրել։ «Պաշտոնապէս» արձանագրուած արդիւնքները թէեւ գործող իշխանութիւններուն փաստացի հնարաւորութիւն կը տան վերարտադրվել, սակայն ակնյայտ է, որ իշխող վարչախումբը անկման ընթացքի մէջ է եւ կորցուցած է իր լեգիտիմութիւնը։ Սրա վկայութիւնը նաեւ նոր թափ ստացած հետընտրական քաղաքական հետապնդումներու եւ բռնաճնշումներու են։
Քաղաքական ճգնաժամը ընտրութիւններու արդիւնքով ոչ միայն չի հաղթահարուած, այլեւ իշխող վարչախմբի քայլերու արդիւնքով աւելի է խորացած՝ ձեռք բերելով վտանգաւոր ներազգային եւ աշխարհաքաղաքական երանգներ։ Ցանկացած գնով վերարտադրվելու իշխանութիւններու մոլուցքը հարվածի տակ է դրած հանրային համերաշխութիւնը, ժողովրդավարական արժէքները, կայունութիւնը եւ պետութեան կենսունակութիւնը։
Գործող վարչախումբը շարունակաբար թիրախավորում է Անկախութեան հռչակագիրը, Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին, արցախեան շարժումը, հայկական ինքնութեան հիմքերը, այն ամենը՝ ինչ եղած է համահայկական միասնութեան շաղախը։
Ստեղծուած պայմաններուն, նոր իրողութիւններու եւ հանգամանքներու հաշուառմամբ, հարկ է շարունակել քաղաքական պայքարը նոր մատավարութեամբ, նոր թափով եւ ուժգնութեամբ։
Գլխաւոր խնդիրը իշխող վարչախմբի Հայաստանի թուրքացմանը միտուած կործանարար եւ աղետաբեր քաղաքականութեան կանխումն է, եւ այս առումով խիստ կարեւոր է բոլոր առողջ, ազգային ուժերու համակարգուած ու համադրված աշխատանքը եւ հանրային լայն համախմբումը։
Հետեւողական եւ աննահանջ պայքարը բոլոր ճակատներուն հաջողութեան հասնելու միակ ճանապարհն է։
Հայկական ինքնութեան պահպանումը, ազգային ու արժանապատիվ պետութիւն ունենալու հրամայականը պէտք է դառնայ համահայկական թիվ մէկ օրակարգ»:
ՀՅԴ Բյուրո
* Այս բնագիրը ինքնաշխատօրէն թարգմանուած է արհեստական բանականութեան (ԱԲ) կողմէ:
ԱՐԵՒՄՏԱՀԱՅԵՐԵՆ
