1in.am Հունիսի 21-ին շվեյցարական Բյուրգենշտոկ առողջարանային քաղաքում մեկնարկել են իրանաժամերիկյան «տեխնիկական բանակցությունները»։ Բյուրգենշտոկ են ժամանել նաև Պակիստանի վարչապետ Շարիֆը և Կատարի արտաքին գործերի նախարար ալ-Թանինը։ Իսրայելական vesty-ն փոխանցել է, որ ամերիկյան պատվիրակությունը գլխավորել է փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսը, իրանականը՝ խորհրդարանի նախագահ Ղալիբաֆը։ Վերջինս, սակայն, բանակցությունների սրահում ներկա չի գտնվել։
Իսրայելական լրատվամիջոցը մեջբերել է ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսի բացման խոսքը։ «Վերջին մի քանի ժամերին մենք հասել ենք նշանակալի առաջընթացի։ Խնդիր է, թե կկարողանա՞նք մենք ընդմիշտ փոխել Մերձավոր Արևելքի իրավիճակը»,- ասել է նա և կոնկրետացրել, որ Իրանը «եղել է տարածաշրջանային անկայունության աղբյուր, և նախագահ Թրամփը խնդրել է նոր էջ բացել և արմատապես փոխել իրանական ժողովրդի հետ մեր հարաբերությունները»։
Մինչ Իրանին և Միացյալ Նահանգներին սպասվում է առնվազն վաթսունօրյա դիվանագիտական «մարաթոն»,-եթե, իհարկե, Բյուրգենշտոկի հանդիպումը «տեխնիկական համաձայնություններ» ապահովի,- Բաքվի միանգամից մի քանի իշխանական լրատվամիջոցներ անդրադարձել են SNN-ին Ադրբեջանում Իրանի նախկին դեսպան, ներկայումս նախագահի աշխատակազմի արարողակարգի պատասխանատու Մուսավիի օրեր առաջ տված հարցազրույցին, որտեղ նա, բարձր գնահատելով Հայաստանի հետ հարաբերությունները, կասկած է հայտնել, թե «հայտնի չէ՝ Իրանի սահմանին աշխատանքներում ներգրավվող ամերիկյան կառույցները քաղաքացիակա՞ն են, թե՞ ռազմական»։
Ադրբեջանական երեք լրատվամիջոց՝ haqqin- ը, minval politika-ն և oxu.az-ը տարածել են քաղաքագետ Գաբիլ Հուսեյնլիի տեսակետը, ըստ որի՝ «այն, ինչի մասին զգուշացնում էր Ադրբեջանը, իրականություն է դառնում, Հայաստանը Իրանի հետ սահմանին եվրոպացի դիտորդներ է տեղաբաշխել, իսկ Թեհրանը կասկածներ չէր ունենա, եթե ժամանակին ընդուներ Բաքվի հիմնավորումները»։ Ի՞նչ «հիմնավոորումներ» է ունեցել Ադրբեջանը, կարելի է ենթադրել։
Բայց ավելի «զգայուն» է, թե հրապարակային հանդես գալով TRIPP նախագծի «շուտափույթ իրականացման օգտին», ադրբեջանական կողմը ինչո՞ւ այդքան «սրտամոտ է ընդունել» Բաքվում Իրանի նախկին դեսպանի «անհանգստությունը»։ Ըստ երևույթին, Ադրբեջանի բուն մտահոգությունը Իրանի և Միացյալ Նահանգների միջև հնարավոր «գործարքն» է։
Այն կայանալու դեպքում, ամենայն հավանականությամբ, TRIPP-ի հետ «կապված իրանական մտահոգությունները մեծ մասով կփարատվեն», ինչպես նաև Ադրբեջանը կկորցնի իսրայելական «պլացդարմի» և Կասպյան-սեւծովյան ավազանում ԱՄՆ «միակ ռազմավարական դաշնակիցը լինելու» և այդպիսով Հարավային Կովկասում «հեգեմոն երկրի կարգավիճակ ստանալու» հնարավորությունը։ Եթե Ալիևը համոզվի, որ ԱՄՆ-ի «միակ հենարան» չի լինելու, այդ դերի համար «կվերադառնա՞ Պուտինի գիրկը»։ Հայաստանի արմատական ընդդիմությունը միավորվում է, որպեսզի երկրի «կապիտուլյացիան կանխի»։ Բայց դա ի՞նչ «կապիտուլյացիա» է, որի համար Ադրբեջանը խորապես ափսոսում է։
ՀԱՅԵՐԵՆ
Русский
English
Արեւմտահայերեն
French
