Աբսուրդային չափանիշներ գնահատելու գիտնականներու եւ աբսուրդային ընտրութիւններ աբսուրդային ակադեմիոյ
Գրիգոր Բարսեղեան
Խորհրդի նախագահը հայ մասնագետներու, գիտութիւններու դոկտոր,
միջազգային գիտական մրցանակի տէր Մարիա Կիւրիի անունով
Այս պահին գիտութիւնը եւ ակադեմիան Հայաստանի կը կառավարուին Սորոսի կանոններով, որոնք ուղղուած են գիտութեան սպանութեան: Որպէսզի ճշդապէս ապացուցենք այս, բավական է նշել, որ մեծ մաթեմատիկոս Ս. Մերգելեանը գնահատուած է կառավարութեան (նախարարութեան եւ Կոմիտէի) առաջարկած կանոններով, որպէս լաբորանտ: Այս անպատասխանատու է: Կառավարութիւնը (նախարարութիւնը եւ Կոմիտէ) տեղեկացուած են ինձմէ նման ահաւոր իրավիճակին մասին, եւ ոչ ոք չի ձեռնարկած որեւէ քայլ այս իրավիճակը շտկելու համար (տես իմ յօդուածը “Անհեթեթ հանցագործութիւն մը գիտութեան մէջ Հայաստանի”, https://nt.am/ru/news/355938/ )
Միակ եւ գլխաւոր չափանիշը բարձր դասի գիտնականներու համար այն է, որ այլ գիտնականներ միջազգային մակարդակի կը յայտարարեն պաշտոնական գիտական գրականութեան մէջ, որ այս գիտնականը ստացած է բացառիկ արդյունք, կամ ստեղծած է նոր ուղղութիւն, կամ, որ շատ աւելի լավ է, ստեղծած է նոր տեսութիւն:
(Տես իմ յօդուածը https://nt.am/ru/news/355938/ )
Նշեցէք, որ բոլոր մեծ կամ բացառիկ գիտական մրցանակները աշխարհում
տրվում են հենց վերոնշեալ հիման վրայ
միակ եւ գլխաւոր չափանիշը բարձր դասի գիտնականներու համար
Նշեցէք, որ հազարաւոր հրապարակումներ լավ ամսագրերում անգամ մօտաւորապէս չեն հասնում նշուած չափանիշին: Այդ է, նշուած “Միակ եւ գլխաւոր չափանիշը բարձր դասի գիտնականներու համար”, հազար անգամ աւելի կարեւոր է քան որեւէ այլ չափանիշներ: Մէկ անգամ եւս կրկնենք, այս չափանիշը ամբողջովինIgnored է մեզ մոտ!
Հայաստան՝ երկիր, ուր ամբողջովինIgnored է միակ եւ գլխաւոր չափանիշը բարձր դասի գիտնականներու համար: Հայաստանում չկայ ոչ մէկ գիտնական, որու դասակարգումը (ռեյտինգը) որոշուած (կայացուած) ըլլայ նշուած միակ եւ գլխաւոր չափանիշով:
Այս կը նշանակէ, որ Հայաստանում չկայ ոչ մէկ գիտնական
հիմնաւորուած ռացիոնալ դասակարգումով:
Նախախորհուրդը Ակադեմիան գիտութիւններու պէտք է ներառէ բարձր դասի գիտնականներ (դասի, ռեյտինգի): Իսկ այդպիսիք կրնան որոշուիլ միայն նշուած միակ եւ գլխաւոր չափանիշով: Բայց (տես կէտ 3) ոչ մէկ հայ գիտնական չունի ռեյտինգ, որ նման կերպ հաստատուած ըլլայ: Այսպիսով, Ակադեմիայի գոյութիւնը Հայաստանի, ուր համախմբուած են գիտնականներ առանց ճիշտ հաստատուած ռեյտինգներու, աբսուրդ է!
Այս մասին ես գրել եմ բազմիցս եւ տարիներ շարունակ, բայց ոչ ոք իշխանութեան կամ ինքն Ակադեմիայի մէջ ոչ մի կերպ չի արձագանգած:
Քանի որ ակադեմիան աբսուրդ է, ապա ընտրութիւնները մէջ անշուշտ աբսուրդ են: Բայց այստեղ մենք գործ ունենք ոչ մէկ աբսուրդի, այլ աբսուրդներու շերտաւորումի հետ: Պատճառը այն է, որ կառավարութիւնը ներկայացուցած է չափանիշներ այն անձանց համար, որոնք պիտի ընտրվեն նոր ակադեմիկոսներ: Սակայն, կը պարզուի, որ գերակշիռ մեծամասնութիւնը ակադեմիկոսներ չունեն նման տվյալներ: Ստացուում է, որ ապագայ ակադեմիկոսները, որոնք ունեն որոշակի գիտական արժանիքներ, պիտի ընտրուին գործող ակադեմիկոսներու կողմէ, որոնք չունեն նման արժանիքներ: Հետաքրքիր է, որ “ԻՄԻԿ”-պաշտոնեան հնարած է նման կանոնները!? Մյուս կողմից, նման “ԻՄԻԿ”-պաշտոնեաները ոչ մէկ բառով չեն խօսում “միակ եւ գլխաւոր չափանիշի” մասին:
Հաւանաբար, ամենամեծ ֆալսիֆիկատորը գիտութեան Հայաստանի եղած է ակադեմիկոս Մխիթար Ջրբաշեան: Նա ինքն գրել է իր աշխատանքները որպէս տեսութիւններ:
Ես պնդում եմ. ոչ ոք (Մխիթար Ջրբաշեանի խմբից դուրս) երբեք չի դրել «Մխիթար Ջրբաշեանի աշխատանքներ» բառերը «տեսութիւն, դասական, հիմնարար» բառերու կողքին:
Շատ տարիներ ես գրել եմ նման վարքագծի անթույլատրելիութեան մասին; բացատրել եմ, որ այս մասին կարելի է խօսել միայն այն ժամանակ, երբ այլ գիտնականներ միջազգային մակարդակի կը յայտարարենպաշտոնական գիտական գրականութեան մէջ, որ այս գիտնականը ստացած է բացառիկ արդյունք, կամ ստեղծած է նոր ուղղութիւն, կամ, որ շատ աւելի լավ է, ստեղծած է նոր տեսութիւն:
Մինչդեռ իմ բազմաթիւ հրապարակումները գլխաւոր չափանիշի համար գիտնականներու ունեցան շատ բացասական հետեւանքներ: Շատերը ցանկացան ունենալ իրենց սեփական տեսութիւնները: Բայց քանի որ նմաններ չկային (Աստուած չի տուել, իսկ այլ գիտնականներ չեն նշած նման բան), նրանք սկսեցին գրել նման մտքեր իրենց աշխատանքներու եւ անհրաժեշտ անձանց աշխատանքներու մասին:
Ունեմ մեծ շրջանակ ընկերներու եւ գործընկերներու, որոնց հետ ես տեղեկութիւն փոխանակում եմ: Պարզուեցաւ, որ մի շարք գիտութիւններու մէջ այսօր կան գիտնականներ, որոնք յայտարարում են իրենց տեսութիւնները: Երբ խնդրում ես նրանց ներկայացնել որեւէ տեղեկութիւն, որը գրուած է ուրիշներու կողմից այս մասին, նրանք ոչինչ չեն ներկայացնում (ներկայացնելը ոչինչ չունեն!) եւ, անմիջապէս սկսում են թշնամանք քեզ հետ:
Այստեղ ես կկանգնեմ նման դրսեւորումներին մաթեմատիկայի մէջ; սա իմ ոլորտն է:
Այստեղ հատկապես աչքի են ընկել Ռ. Արամեան, Ա. Ջրբաշեան եւ Բ. Նափետեան, որոնք ոչ միայն գրում են տեսութիւններու մասին, այլեւ կպցնում են “գերազանցութեան” պիտակներ աներեւակայելի անբարոյականութեամբ:
Խորհուրդ բոլորին, ովքեր հանդիպում են նման անբարոյականութեան. խնդրեք ներկայացնել ապացույցներ նման տեսութիւններու գոյութեան; ապացույցներ, որոնք նշուած են այլ հայտնի գիտնականներու կողմից:
Այսպիսով, գիտութիւնը Հայաստանի գտնվում է ողբալի վիճակում: աբսուրդային չափանիշներ գիտութեան մէջ (որպէս հետեւանք աբսուրդային ակադեմիա եւ աբսուրդային ընտրութիւններ); կորցրած են ամոթ եւ совесть գիտնականներ:
Գլխաւոր եզրակացութիւն գիտնականներու համար.
Ակադեմիայում պէտք չէ նոր աբսուրդային ընտրութիւններ կազմակերպել, այլ պէտք է ձեւաւորել նոր ակադեմիա, ուր ակադեմիկոսներ պիտի դառնան միայն նրանք, ովքեր ունեն լավ հաստատուած այլ հայտնի գիտնականներու կողմից տեղեկութիւններ, որ նա ստացած է բացառիկ արդյունք, կամ ստեղծած է նոր ուղղութիւն, կամ, որ շատ աւելի լավ է, ստեղծած է նոր տեսութիւն: Այսպիսի կատեգորիայի մէջ կարելի է դասել անձանց, որոնք ունեն լավ հաստատուած տեղեկութիւններ ստանալու մեծ միջազգային մրցանակներ, միջազգային գիտական գործունէութեան մեծ նշանակութիւն:
Հետաքրքիր է, որ գործող օրենսդրութիւններում բացակայում են չափանիշներ տեխնոլոգիաների, հնարագործութիւնների եւ այլ կիրառական ասպեկտների հեղինակների գնահատման համար: Օգտագործելով վերոնշեալ սխեման, ներկայացնում ենք բանաձեւը նման հեղինակների համար:
Գլխաւոր եզրակացութիւն տեխնոլոգներու համար.
Ակադեմիկոսներ կարող են դառնալ միայն նրանք, ովքեր ունեն լավ հաստատուած այլ հայտնի մասնագետներու կողմից տեղեկութիւններ, որ նա ստեղծած է բացառիկ տեխնոլոգիա կամ հնարագործութիւն: Այսպիսի կատեգորիայի մէջ կարելի է դասել անձանց, որոնք ունեն լավ հաստատուած տեղեկութիւններ ստանալու մեծ միջազգային մրցանակներ իրենց տեխնոլոգիաների կամ հնարագործութիւնների համար:
* Այս բնագիրը ինքնաշխատօրէն թարգմանուած է արհեստական բանականութեան (ԱԲ) կողմէ: