ԵՐԵՎԱՆ, 21 ՓԵՏՐՎԱՐԻ, ՆՈՅՅԱՆ ՏԱՊԱՆ: Փետրվարի 20-ի կեսգիշերին 83 տարեկան հասակում Թուրքիայում մահացել է պոլսահայ մեծ բանաստեղծ Զահրատը: Հայաստանի Գրողների միության նախագահ Լեւոն Անանյանի բնորոշմամբ, Զահրատը Սփյուռքի պոեզիայի վիթխարի կաղնին է, որի գրական ժառանգությունը խորը եւ կայուն ազդեցություն է թողել ոչ միայն Սփյուռքի, այլեւ Հայաստանի արդի պոեզիայի վրա: «ՆՈՅՅԱՆ ՏԱՊԱՆ»-ի թղթակցի հետ զրույցում Սփյուռք գիտաուսումնական կենտրոնի տնօրեն, գրականագետ Սուրեն Դանիելյանը նույնպես նշեց, որ Զահրատի գրական ժառանգությունը խորը եւ կայուն ազդեցություն է թողել եւ Սփյուռքի, եւ Հայաստանի ժամանակակից պոեզիայի վրա: Զահրատի հետեւորդներն էին այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են Հովհաննես Գրիգորյանը, Հենրիկ Էդոյանը, Արմեն Մաարտիրոսյանը, Արտեմ Հարությունյանը: «Պոլսահայ գրականությունն այսօր ամենից մարտունակն է ողջ Սփյուռքի տարածքում` ի դեմս Զահրատի, Զարեհ Խրախունու եւ Ռոպեր Հատտեճյանի: Գրական հսկայական ներուժ կա այդ երեք գրողների մեջ: Եվ այսօր Զահրատի կորուստն ամենից առաջ կզգան նրա գրչակից ընկերները»,- ընդգծեց Ս.Դանիելյանը: Զահրատը (Զարեհ Յալտըճյան) ծնվել է Կ.Պոլսում: 1942թ.-ին ավարտել է Կ.Պոլսի Մխիթարյան լիցեյը: Զահրատը գրական ասպարեզ է իջել 1940-ականներից: Բանաստեղծի ստեղծագործությունները եւ հոդվածները տպագրվել են Թուրքիայում եւ Հայաստանում լույս տեսնող թերթերում եւ ամսագրերում: Նա խմբագրել է Մխիթարյան Սանուց միության «Սան» պարբերականը: Գրականագետների գնահատմամբ, 1960 թ. լույս տեսած նրա «Մեծ քաղաքը» ժողովածուում պարզորոշ երեւաց նոր ձեռագրով բանաստեղծը, որը, մի կողմից, զարգացրեց պոլսահայ գրականության նորագույն շրջանում սոցիալական թեմատիկան, մյուս կողմից` երգեց մարդու տառապանքը: 1971-ին հրատարակվել է բանաստեղծի «Բարի երկինք» ժողովածուն, 1976-ին` «Կանաչ հողը», իսկ 1989-ին` «Մեկ քարով երկու գարուն» ժողովածուն:

---